تجربه های تدریس

محلی برای به اشتراک گذاشتن تجربه های تدریس و شناسایی نقاط قوت و ضعف
منوی اصلی
درباره وبلاگ


من یک معلمم.حال اینکه واقعا من یک معلم هستم یا نه نمی تونم قضاوت کنم.به نظرم هنوز تعریف دقیقی از معلم و توانایی های که یک معلم باید داشته باشه در کشور ما و شایدجهان وجود نداره.تا اونجایی که من فهمیدم بسیاری از ما معلم ها واقعا معلم نیستیم.یکی از معیارهای من برای تعریف معلم اینه که معلم کسی است که بتونه اون چیزی رو که کتاب نمی تونه یاد بده رو تعلیم بده.مطالبی رو که خود دانش اموز می تونه با خوندن کتاب یاد بگیره دیگه معلم میخواد چیکار؟

پروفایل مدیر
موضوعات وبلاگ
501 نكته براي معلمان (نكات 154 تا 193)
نوشته شده توسط زهرا فرجی در تاریخ چهارشنبه دوم مهر 1393

154- متوجه باشيد كه پرورش مهارت‌هاي فكر انتقادي، فقط براي  دانش‌آموزان باهوش نيست تمام بچه‌ها مي‌توانند ياد بگيرند كه چگونه بهتر فكر كنند.

155- هرگز كودكي را با نمره‌ي بهره‌اي هوش او را تعريف نكنيد. هوش انواع گوناگوني دارد و همه‌ي آن‌ها مهم‌اند.

156- به دانش‌آموزان گزينه‌هاي زيادي براي انتخاب بدهيد. انتخاب كردن، توانايي آن‌ها را براي تصميم‌گيري‌هاي بزرگتر در آينده تقويت مي‌كند.

157- به ياد داشته باشيد، ممكن است درباره كسي كه او را به شدت دوست داريد، تصميماتي بگيريد كه به نظرش غير منصفانه و نادرست بيايد، اما شما يقين داشته باشيد به صلاح او است. همچنين درباره تدريس نيز صادق است. گاهي اوقات، انجام آن‌چه به نظر غير منصفانه و غير معقول مي‌آيد به صلاح دانش‌آموزان است. آن‌چه را كه درست است، انجام دهيد، حتي اگر باعث كمي رنجش شود.

158- به نقاط قوت توجه كنيد. تأكيد مداوم بر نقاط ضعف، براي شما و دانش‌آموزان دلسرد كننده است.

159- براي خريد غذا، به دانش‌آموزان پول بلاعوض يا حتي قرض ندهيد. اگر لازم شد، برايشان نهار تهيه كنيد يا آنها را به بوفه مدرسه معرفي كنيد. به اين ترتيب مطمئن مي‌شويد كه پول چگونه خرج شده است.

160- به دانش‌اموزان بياموزيد به شعور خود اعتماد كنند و به آن اهميت دهند. اگر از انجام كاري خوششان نمي‌آيد و يا احساس خوشايندي ندارند، بايد اعتماد به نفس «نه» گفتن را داشته باشند.

161- هرگز سر به سر دانش‌آموزان نگذاريد، مگر آن‌كه بدانيد از آن لذت مي‌برند. آن‌چه براي فرد بزرگسال ، تفريح تلقي مي‌شود شايد براي بچه تهديدآميز و يا خجالت‌آور  باشد.

162- يك راه مبتكرانه براي تجليل از دانش‌آموزان برجسته، چسپاندن عكس آن‌ها روي قوطي مواد غذايي مورد علاقه آن‌هاست؛ غذايي كه باعث قوت آدمي مي‌شود. جاي قهرمانان اين‌جاست.

163- با دانش‌اموزان خود صادق باشيد. اگر هميشه راست بگوييد، لازم نيست سعي كنيد دروغ‌هاي خود را به خاطر داشته باشيد.

164- اگر با بچه‌ها از موضع قدرت سخن بگوييد، انتظار نداشته باشيد آن‌ها به شما احترام بگذارند.

165- هرگز پيش از آن‌كه دانش‌آموزي عقيده خود را كاملاً مطرح نكرده است، كلامش را قطع نكنيد.

166- همواره به دانش‌آموزان خود علائمي بدهيد كه نشان مي‌دهد به آن‌ها توجه داريد. از جمله اين علائم غير كلامي مهم مي‌توان به اشاره سر، چشمك، لمس، تأييد با دست و … اشاره كرد. نمي‌توانيد حدس بزنيد كه بچه‌ها چگونه به احساس شما پي مي‌برند. توجه و احترام صفاتي است كه دانش‌آموزان پيش از هر چيز ديگر در معلم خود مي‌جويند.

167- به «حساسيت» توجه كنيد. مثلاً برخي از دانش‌آموزان، نسبت به بعضي از انواع پلاستيك‌ها حساسيت دارند. حفظ محيط سالم براي دانش‌آموزان، شايد مستلزم آن باشد كه مثلاً آوردن بادكنك به كلاس را ممنوع كنيد.

168- ارزشمندترين هديه‌اي كه بايد بدهيد، وقت شماست. هر روز، بخشي از وقت خود را به يكي از دانش‌آموزان اختصاص بدهيد.

169- با دانش‌آموزان خود مهربان و صميمي باشيد. اين تنها را بقا در حرفه معلمي است. آنان گاهي شما را نااميد خواهند كرد. شايد هم گاهي دلتان را بشكنند. اما بيشتر شما را متعجب و شگفت‌زده خواهند كرد و باعث خوش‌حالي شما خواهند شد. اين‌ها لحظاتي هستند كه كار شما را ارزشمند مي‌كنند.

170- درباره‌ي زندگي خانوادگي خود با دانش‌آموزان صحبت كنيد. لذتي را كه از بودن با همسر و بچه‌هاي خود مي‌بريد، با آن‌ها تقسيم كنيد. بعضي بچه‌ها بايد بدانند، وجود خانواده‌ي خوش‌بخت هم امكان‌پذير است.

171- هر از چندي با دانش‌آموزان خود نهار بخوريد. از چيزهايي كه مي‌توانيد از طريق صحبت سر ميز نهار در مدرسه ياد بگيريد، متعجب خواهيد شد.

172- بيشتر از كلماتي استفاده كنيد كه متحد كننده است (ما، باهم، با يكديگر و …) و كمت از كلمات جدا كننده مثل من و مال من را به كار بريد.

173- اگر دانش‌آموزي با مشكلي نزد شما مي‌آيد كه از عهده‌ي آن برنمي‌آييد، خود به حل و فصل آن نپردازيد و آن را به متخصصان مناسب ارجاع بدهيد. بهتر است همه، از جمله معلمان، حدود خود را بشناسيم.

174- واقع‌بين باشيد. وقتي نوجوانان مجبور مي‌شوند بين امور غريزي و تكاليف مدرسه، يكي را انتخاب كنند، اولي هميشه برنده خواهد بود. تسليم نشويد،. بكوشيد حواس دانش‌آموزان را جمع بكنيد. تكاليفي بدهيد كه پويا، جالب و موردپسند دانش‌آموزان باشد. مهم‌تر از همه صبور باشيد. بچه‌ها مي‌توانند به رغم بچگي و نوجواني، ياد هم بگيرند.

175- وقتي دانش‌آموزان در بدترين حالت روحي هستند، شما در بهترين حالت باشيد. در موقعيت‌ها يا نيازهاي ويژه‌ي خانوادگي، حساسيت نشان بدهيد؛ مواردي از قبيل: بي‌كار شدن، طلاق، ضرب و شتم جسمي، از دست دادن يك عزيز (حتي يك حيوان خانگي) و يا مشكل مصرف مواد مخدر در خانواده توسط پدر و مادر و يا بچه‌ها.

176- هر كس نيازمند آموزش و تجربه‌ي راهبري است. هميشه دانش‌آموزان خاصي را براي رهبري ديگران انتخاب نكنيد.

177- به بچه‌هايي كه وضعيت ظاهري و پوشش نامناسبي دارند، بي‌اعتنا نباشيد و آن‌ها را تحقير نكنيد. مد نه خوب است، نه بد. زيبا و جالب، تنها در چشمان بيننده زيبا و جالب است.

178- هرگز دانش‌آموزي را كه جايي براي رفتن ندارد، تنها نگذاريد.

179- قبول كنيد دانش‌آموزان شما مي‌توانند ايده‌هايي داشته باشند كه به خوبي ايده‌هاي شما يا بهتر از آن است. گاه بهتر است به ميل آن‌ها رفتار كنيد.


نوع مطلب :
برچسب ها :نکات تدریس
مطالب اخیر
آرشیو

دریافت کد ذکر ایام هفته برای وبلاگ

اوقات شرعی

لینک دوستان
بلاگ گروه مترجمین ایران زمین